محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

192

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

شرح و تفسير ( آثروا عاجلا و أخّروا آجلا و تركوا صافيا و شربوا آجنا ) امام عليه السّلام با اين سخن به نسل‌هاى آينده اشاره مىكند كه به دنيا روآورده و از آخرت رومىگردانند و دين و ارزشها را ناچيز مىشمارند و در ميانشان فساد و كفر بسيار رواج دارد تا جايى كه عابدان بسيار با دين بازى مىكنند و مردم را به نام دين فريب مىدهند و ارزشهاى دينى را از كسانى مىگيرند كه از مرز دين و انسانيت بيرون رفته‌اند . ما هيچ ابزارى براى مبارزه با اين افراد نداريم ؛ مگر آن‌كه آنان را رسوا كرده و حقيقت وجودشان را نمايان كنيم . چه فايده‌اى دارد كه مقاله‌اى در روزنامه‌اى نوشته شده ، سپس خوانده و دور افكنده شود يا سخنى كه شنيده شده و سپس فراموش شود . اينها راهى به هدف نمىنماياند ؛ مگر اين‌كه با سازماندهى و پافشارى همراه باشد . ( كأنّي أنظر إلى فاسقهم و قد صحب المنكر فألفه و بسئ به و وافقه . . . لا يحفل ما حرّق ) منظور از « فاسق » در اين‌جا فاسقانى است كه در آينده مىآيند و منظور اين است كه اين فرد بىدين چنان به زشتى و بدى خو گرفته كه با اين ويژگى فرتوت شده و اين خلق‌وخو سرشت او گشته است . در راهى كه برگزيده مانند موج دريا يا شعله آتش به آن‌چه سرنوشت در مسيرش قرار مىدهد توجه نمىكند . ( أين العقول المستصبحة بمصابيح الهدى و الأبصار اللّامحة إلى منار التّقوى أين القلوب الّتي وهبت للّه و عوقدت على طاعة اللّه ) نه دينى دارند كه آنان را به سبب خداترسى از حرام بازدارد و نه عقلى كه به سبب آن از مردم شرم كنند ؛ چرا كه هوس ، عقل و قلب را مىپوشاند . ( ازدحموا على الحطام و تشاحّوا على